Picture by Curnen
Πρωινό ξύπνημα. Νες μέτριος γάλα παρέα με γρήγορη ενημέρωση με ειδήσεις και blog posts, ματιά στην ατζέντα. Μουσική για να ξεσηκωθούν και τα πνεύματα. Βουρτσιμά δοντιών, ντύσιμο και φύγαμε. Στην πλάτη, η τσάντα με το λατρεμένο mac book, την Μίνα. Σταθμός ηλεκτρικού προς κατεύθυνση Κηφισιά. Βγάζω βιβλίο για διάβασμα. Από τα παράθυρα καθώς το τραίνο προχωρά στην διαδρομή του ακτίνες απαλού φωτός μου χαρίζουν ένα τρυφερό χάδι. Τελικός προορισμός Κηφισιά. Φτάνουμε. Για πρωινό ένα κουλούρι Θεσσαλονίκης.
Στο γραφείο ο δεύτερος καφές, espresso latte διπλός. Μοιάζει με εκείνα τα πρωινά όταν έτρεχα ακόμα από αμφιθέατρο σε αμφιθέατρο, από όροφο σε όροφο, από βιβλιοθήκη σε βιβλιοθήκη. Είναι Νοέμβρης μήνας και ο καιρός είναι φιλικός προς την κατά καιρούς αφιλόξενη Αθήνα. Την γλυκαίνει με ζεστές θερμοκρασίες και λιακάδες.
Τελευταία ασκούμαι σε νέους τρόπους αποβολής έντασης. Ασκούμαι είπα, δεν είπα ότι τα καταφέρνω πάντα. Δύσκολοέτσι και αλλιώς για τον έντονο ατίθασο χαρακτήρα μου. Μεγαλώνω. Παίδες, το δηλώνω. Μεγαλώνω και κάτι μικρά πράγματα, όπως το χάζεμα μιας βιτρίνας καθώς ανεβαίνω την Κηφισίας προς το γραφείο, ξαφνικά φαίνονται μεγάλα.
Ξυπνάς μια μέρα, μπορεί και να πας και για ύπνο ή απλά να χαζεύεις το ηλιοβασίλεμα ή την αυγή με ένα καφέ στο χέρι για να πας στα καπάκια για δουλεία. Είναι μια στιγμή που συνειδητοποιείς ότι είσαι όσο είσαι και ότι δεν σε ενδιαφέρουν τα καθώς πρέπει στερεότυπα μιας δήθεν κοινωνίας. Ο μόνος τρόπος για να είσαι ευτυχισμένος είναι να μην σταματήσεις να είσαι ο εαυτός σου. Να κάνεις αυτό που νιώθεις χωρίς να πληγώσεις άλλους ανθρώπους ( λίγο δύσκολο ομολογώ γιατί κάποιες ανθρώπινες επαφές δεν είναι και τόσο βαθιές αλλά λέμε τώρα το τι είναι το ιδανικό).
Pitcure by giotse
Αυτό μου ξεστόμισε, ή μάλλον το βάρεσε σε κάποιο πληκτρολόγιο ένας 30-something. Το ταπεινό μου σχόλιο ήταν ότι η ζωή είναι πολύ μικρή για να μην την απολαμβάνουμε με κάτι λεπτομέρειες όπως ένα ηλιοβασίλεμα ή μια αυγή και ας είναι Κυριακή βραδύ και αύριο ξημερώνει μια εργάσιμη Δευτέρα. Γιατί; That is what life is worth living for. You appreciate those little things more when you grow older or just do not have the luxury to enjoy them as much as you would like to.
Υ.Γ. H πρό (σ) κληση για εκείνη την βόλτα ανοιχτή. Για να δέχεσαι τέτοιες προτάσεις δεν αρκεί να είσαι 30-something αλλά ίσως να κουβαλάς την αθωότητα ενός teenager και την τρέλα ενος 20- something. Στο κάτω κάτω, τι είναι ένα τσιγγάρο δρόμος;
Ήταν Κυριακή και ήταν σημαντική μέρα. Φοβόμουν. Καλός φίλος ήρθε εκείνο το πρωί για να μην είμαι μόνη. Καθόταν σε μια γωνιά με ένα βιβλίο. Κλεφτές ματιές σε μένα για να σιγουρευτεί ότι δεν χρειαζόμουν τίποτα. Ήμουν σε έναση. Ήθελα να καταρρεύσω στην μέση του πουθενά. Ήταν εκεί. Το βράδυ που όλα τελειώσαν, με μάζεψε και με πήγε να φάω παγωτό ιταλικό. Δεν είχα βάλει μπουκιά μέσα μου όλη μέρα. Με διπλούς καφέδες μόνο. Έτρεμα από ένταση. Έκλαιγα. Με πήρε αγκαλία. Με κρατούσε αγκαζέ μην πέσω στα ξαφνικά.
Picture by Southernpixel
Πήγαμε σινεμά να δω την ταινία που τόσο ήθελα να δω. Με πήγε σπίτι με το αμάξι, πάντα το έκανε αυτό. Στην διαδρομή μου είπε με σταθερή φωνή: « Δεν έχει σημασία που δεν ενδιαφέρθηκε ο Α και σου έσπασε σήμερα στον χαμό τα νευρά με τηλέφωνα. Ούτε έχει σημασία που δεν ήρθε ο άλλος μαλάκας να δει τι κάνει. Αυτό που έκανες σήμερα ήθελε πολλά κότσια και σε θαυμάζω γι αυτό.»
Ήταν 30 Νοεμβρίου 2008.
Μήνες αργότερα σε κάποιο σταθμό του μετρό. Με φιλάει στο μέτωπο.
« Συγνώμη που σε παραμελώ τελευταία»
« Είσαι καλά;»
« Για τους φίλους όμως…»
« Είσαι καλά και αυτό έχει σημασία. Εδώ θα είμαστε»
Του χαμογελώ.
Είναι 1η Νοεμβρίου 2009. Τα πράγματα έχουν αλλάξει. Οι ρόλοι είναι διαφορετική. Είμαστε φίλοι και αυτό έχει σημασία. Πες ότι υπήρξε μια εξέλιξη στο σίριαλ που ονομάζεται ζωή.
Πόσο εύκολα παίζεις από εγωισμό μια φιλιά κορόνα γράμματα; Μη βιαστείς να απαντήσεις; Για σκέψου τον παράγοντα χρήμα; Σκέψου τον παράγοντα γκομενοδουλειές;
Δες το αλλιώς. Γιατί να ανέχεται ο άλλος μονίμως τα καπρίτσια σου; Τους φίλους τους διαλέγουμε, γι’ αυτό και τους προσέχουμε λέει είναι λαϊκό άσμα.
Γιατί βρε μπαγάσα; Τα έκανες θάλασσα και μπορεί πριν ένα χρόνο να τα έπαιρνε το ποτάμι αλλά τώρα ούτε ολόκληρος ωκεανός δεν φτάνει.
Α, ρε μπαγασάκο. Έπαιξες και έχασες. Πως την πάτησες έτσι;
Δεν μου λες άξιζε; Άξιζε;
Κοίτα προς τα κάτω όσο θες. Όσο και να κρυφτείς, τελείωσε. Τέρμα το θέατρο.
Ειλικρίνεια ξέρεις τι σημαίνει; Αυτή η λέξη δεν είναι απλά λέξη, είναι αρετή και κατάρα. Αρετή όταν την εκτιμάς. Κατάρα όταν δεν την αντέχεις. Ξέρω δεν αντέχεις. Κοιτά προς τα κάτω όσο θες. Δεν με συγκινεί. Πάγωσα. Δεν με νοιάζει. Δεν με ενδιαφέρει.
Εξαφανίσου. Στα τσακίδια. Άντε γιατί έχουμε και δουλειές. Δεν χαμπαριάζεις.
Δεν καταλαβαίνεις ότι τα πάντα έχουν όρια. Ειδικά οι άνθρωποι. Να το θυμάσαι αυτό, σου το’ χω πει πολλές φορές, αλλά δεν ακούς. Γιατί δεν ακούς ανάθεμα σε; Δεν απαντάς. Και τι να πεις; Ότι έχω δίκιο. Δεν με ενδιαφέρει. Μπορώ να μην έχω δίκιο; Δεν απαντάς ως συνήθως. Aρκεί να είσαι καλά. Δεν βαριέσαι.
Το OpenMag πλέει και πάλι στα ανοιχτά. Ξεκίνηση από μια κουβέντα σε παρέες με καφέ, κρασί και τσίπουρα. Λέμε να του δώσουμε ένα μπραστάκι βοηθείας με το μεράκι που μας διακρίνει. Το OpenMag ήταν από τα πρώτα στέκια μου και συνεχίζει να είναι στέκη ανοιχτό προς νέους ορίζοντες. Το λέει και το όνομα του. 
Το πανεπιστήμιο καίγεται
Τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της Αυστρίας τελούν για εβδόμη μέρα υπό κατάληψη. Για την Ελλάδα μια αντίστοιχη είδηση μπορεί είναι πλέον ρουτίνα, για την Αυστρία είναι όμως είδηση. Δεν έχει ξαναγίνει διαμαρτυρία για μεταρρυθμίσεις στον τομέα της εκπαίδευσης στη μικρή χώρα στο κέντρο της Ευρώπης….
Μεγαλώνοντας στην Ελλάδα χωρίς δικαιώματα
Γεννιέσαι στην Ελλάδα. Μεγαλώνεις εδώ. Πας σε ελληνικό σχολείο. Ίσως αποφοιτείς από ίδρυμα ανωτάτης εκπαίδευσης. Και μετά πρέπει να βρεις γρήγορα δουλειά για να πάρεις άδεια παραμονής διότι είσαι παιδί μεταναστών. Την χώρα που σε μεγάλωσε την ξέρεις. Την χώρα από την κατάγεσαι ίσως και καθόλου…
Ο δρόμος γίνεται μια θεατρική σκηνή
Το κέντρο της πρωτεύουσας μετατρέπεται σε μια μεγάλη θεατρική σκηνή για λίγες μέρες, από της 16 έως της 20 Οκτωβρίου, αγκαλιάζοντας τους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας από την Ερμού ως το Θησείου, την Πλάκα, αλλά και το Καλλιμάρμαρο και την Πλατεία Κλαυθμώνος.. Ο λόγος; Tο 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου…
Η Άκρα Δεξιά χτυπάει δυο φορές
Οι χθεσινές εθνικές εκλογές στην Αυστρία ταράζουν για άλλη μια φορά τα νερά τις ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής. Τα ευρωπαϊκά μέσα, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας DiePresse μιλούν για «στροφή προς την Δεξιά» και ένα αποτέλεσμα «χειρότερο από το αναμενόμενο».
Φάκελος Ρομά: Στο περιθώριο του 21ου αιώνα
Οι Ρομά, ένας νομαδικός λαός με πλούσια πολιτιστική παράδοση παραμένει μια από της μεγαλύτερες μειονότητες της Ευρώπης. Φέτος είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της ευρωπαϊκής ηπείρου που καλούνται εκπρόσωποι της ίδιας της μειονότητας να συμμετάσχουν σε έναν διάλογο που αφορά τις συνθήκες διαβίωσης των Ρομά…
RSS - Posts
